İşte bir bayram daha geldii geçtii.Herkesin geçmiş bayramı kutlu olsun.Atık kimine göre bayram demek, tatil demek.Açıkcası benim için de öyle.Ama isterdim ,o büyüklerimizin bahsettiği "eski bayramları" yaşamayı,görmeyi.

Dostlarımla berarberdim bu bayramda.Ankaradan en yakın dostum ve eşi geldi.Çoookk güzeldi gezdik,eğlendik,bol bol yedik,yüzdük bile.Ama maelesef bitti her güzel şey gibi. Onlar Ankara'ya döndü.Bizse eşimle beraber yine yalnız kaldık.Bir dahaki buluşmaya dek.....İlerleyen günlerde gezdiğimiz yerleri anlatacağım size.Bu güzel anları ölümsüzleştirdik tabii.onlarıda paylaşacağım.Görüşmek üzere...

*Domatesleri kullanmadan önce bir süre kaynar suda bekletirseniz kabukları daha kolay soyulur.

*Türk kahvenizin bayatlamamasını istiyorsanız, içerisine birkaç tane kesme şeker koyup saklayınız.

*Yeşilliklerinizin kullanmadan önce iyice temizlenmesi için 15 dakika kadar sirkeli suda bekletiniz.

*Kireç tutan çaydanlık vb. eşyalarınızın içini suyla doldurup bir miktar limon tuzu katarak kaynatırsanız kireçlenmeyi yok edebilirsiniz.

*Bal kavanozunuzu serin ve karanlık bir yerde saklarsanız balınızın ömrünü uzatmış olacaksınız.

*Buzdolabınızdaki kötü kokulardan kurtulmak istiyorsanız 1 çay tabağı vanilyayı birkaç gün içerisinde bekletmenizi öneririm.Tabii sonra kullanmadan atınız.

*Salçanızın ağzı açıldıktan sonra küflenmesini önlemek için üzerine biraz zeytinyağı dökmeniz bir süre daha küflenmemesini sağlar.Aslında en etkin yöntem buzlukta saklayıp,yemek yapmadan bir süre önce çıkarıp istenildiği kadar kesilerek kullanmak.Zaten hemen açılıyo.

*Patates kızartmanızın çıtır çıtır olmasını istiyorsanız, doğradıktan sonra su dolu bir kapta üzerine biraz tuz dökerek 1-2 saat bekletiniz.

*Tavanızdaki balık kokusunu gidermek için limonla ovun ve iyice yıkayın.Aynı işlemi ellerinizdeki kokuyu çıkartmak içinde yapabilirsiniz.

Uzun zaman oldu yazmayalı.İnsanın kelimelerinin donduğu zamanlar olur ya herhalde öyle bir evredeydim.Blogumda birkaç değişiklik yapıp yaziyim dedim.

Nasıl taşınıcam,nasıl iş bulacağım, nasıl alışacağım derken 2 ay oldu İzmir’e yerleşeli.Şansım yaver gitti,iş bile buldum.Ama Antalya’daki dostlarımı,komşularımı ve işyerimi özlüyorum.

 İnsan ilk çalıştığı yerin havasını arıyor sanırım her yerde.Alışmam biraz zor oldu yeni işime hatta henüz alıştığım bile söylenemez.Özelliklede zaman kavramına.Sabah 9.00 da başla,öğle tatili,18.30 oldu hadi çıkalım.Hiç bana göre değil.Ama alışacağız buna da.

 Burası güzel bir şehir.Büyülü bir havası var.İnsana hiç vazgeçemeyecekmişsin gibi geliyor.Özelliklede işe gidip gelirken vapur sefası bir harika.Çay ve sigarayla çok iyi gidiyor.Ben deniz görmeden yaşayamam zaten.Rahmetli, canım anneciğim “su kuşu” derdi bana küçükken.Bitanem benim huzur içinde yatsın.

 Antalya’dakiler ne çabuk sattın diyecek şimdi bana.Ama Antalya’nın da bambaşka bir yeri var bende.

 Umarım bu şehir eşime ve bana mutluluk getirir…

Kimi zaman yaşadıklarınız fazla ve yorucu gelir ya size,  işte bende şu aralar öyleyim...

Sanki herşey ve herkes üstüme üstüme geliyor.O kadar çok şeyi bir arada düşünmek zorundayım ki.İş,ev,eş,taşınma imdaaattttttttt.......

Özlemlerim var bu aralar.Aklıma düşen hatıralar.Özlediğim insanlar.Belki görebileceğim ve hiç göremeyeceklerim de.Hatıralarla yaşamak kimi zaman öyle zor ki..Bir resim, bir görüntü,bir ses,bir kelime bir anda alt üst edbiliyor insanı.İşte bende öyleyim bu aralar..

Belki de yeni bir şehrin korkusu var.Belki de özlemlerimden korkuyorum.Özleyeceklerimden.

Alışmak o kadar kolay ki.İlla ki herşeye alışacaz.Alışmadık mı?Herşeye rağmen umutlu ve heyecanlıyım.Bekleyeceğiz ve göreceğiz...

Kimi zaman yaşadıklarımız ağır gelir yüreğimize.Kimi zaman herşeyi bırakıp gitmek,herkesi unutmak,yaşanılanları hiçe saymak isteriz.Hepimizin böyle anları olmuştur.Sevinçler gereksiz,acılar anlamsız olur.Yüreğiniz kaldırmaz artık, duygularınızı yüklenemez,düşüncelerinizi toparlayamazsınız.Yalnız kalmak,kendinizle olmak, kimseyi görmek istemezsiniz.Gönlünüze ses geçiremez olursunuz.Böyle olması tadılan acınızdan kaynaklıdır aslinda.Bu öyle büyük bir acıdırki,diğer acılar ufacık kalır yanında.Kimse ve hiçbir şey avutamaz sizi.Kimseciklere anlatamaz haykıramazsınız yüreğinizdekileri dağlara taşlara.

Acılarmış insanı olgunlaştıran, sevinçlermiş yaşadığınız hayatı güzelleştiren.Yaşama umutla bakmak ve hep unutmak.Acıları unutmak, ileriye bakmak bu değilmidir aslolan.Aslında hepimiz biraz kırgın,biraz yalnız,biraz benciliz.Bir o kadarda düşe kalka yaşıyoruz hayatı.Bir o kadarda içimizdeki sevgiler güç veriyor bize.Kaybetsek de yolumuzu zamanda, bir çıkış var her zaman yolun sonunda bizi bekleyen.Önemli olanda bu, o çıkışı elbet bulabileceğimizi bilmek ve hep aydınlığa yönelmek.Kim ne derse desin.İster buna büyümek desin, ister olgunlaşmak desin, ister alışmak desin, hayat böyle birşey işte.Kim ne derse desin.Hayat bu işte.Tökezlemek koşarken, düşmek,acıyı tatmak,mutluluğu paylaşmak.Ötesi yok....